دور زدن تحریمها گفته خامنه ای در نشست چند روز قبل با بخشی از مدیران مراکز تولیدی است. این گفته که از جانب روسای دولت به شیوه های مختلف بیان میشود٬ حقایقی را در برد دارد و آن اینکه بار اصلی فشار تحریم نه بر دولت و صاحبان قدرت٬ بلکه بر سر طبقه کارگر و اقشار محروم جامعه است. تا جائی که به قدرت حاکمه برگردد٬ اعمال تحریم و فشارهای آن را به مردم منتقل میکند و تحریم و جنگ و جدال قدرتی که حول آن از هر طرف ایجاد شده است٬ فرجه ای را برای جمهوری اسلامی ایجاد کرده است که به فضای جنگی در جامعه دامن بزند و اختناق بیشتری را به بهانه

چهارم شهریور ١٣٦٨ بهمن جوادی(غلام کشاورز) چهره برجسته و شناخته شده جنبش کمونیستی ایران٬ زمانی که برای دیدار بستگان خود به قبرس رفته بود٬ توسط جمهوری اسلامی ترور شد. بعد از ترور غلام کشاورز٬ در تاریخ ١٣ شهریور همان سال صدیق کمانگر چهره برجسته جنبش کمونیستی ایران و از رهبران با نفوذ و محبوب کمونیست در کردستان٬ در یکی از اردوگاههای کومه له در کردستان عراق توسط عوامل جمهوری اسلامی ترور شد. غلام کشاورز و صدیق کمانگر از اعضا رهبری وقت حزب کمونیست ایران بودند. ترور این رفقا ضایعه بزرگی برای جنبش کمونیستی

هفته گذشته شاهد اعتصاب بازار تهران در اعتراض به تصمیم دولت مبنی بر افزایش ٧٠ درصدی مالیات از اصناف بودیم. این اعتصاب که به تبریز و اصفهان هم کشیده شد٬ فوری دولت را وادار به مذاکره و عقب نشينى و توافق با افزایش مالیات ١٥ درصدی کرد. البته تا یکی دو روز قبل نیز مباحثات و چانه زنی در اتاق بازرگانی و میان نمایندگان اصناف و دولت بر سر کاهش باز هم بیشتر میزان مالیات در جریان بود.
بازار تهران محل بخشی از تجار و صاحبان سرمایه و قدرت در ایران است. تلاش بازاریان برای سهم بیشتر از سود سرمایه در جامعه نه امر تازه ای

خالد حاج محمدی : ( در حاشیه حداقل دستمزدها در سال ٨٩) سرانجام شورای عالی کار بعد از ٦ ماه بحث و ارائه امار و ارقام پوچ ٬ ٣٠٣ هزار تومان را به عنوان حداقل دستمزد به تصویب رساند. در این ٦ ماه کلی تبلیغات مسموم زیر نام "کار کارشناسانه٬ تحقیقات علمی و تلاش برای تعیین مزدی عادلانه" را به خورد طبقه کارگر دادند و سرانجام شمشیر خونین طبقه بورژوا را عمیقتر از هر زمان در قلب این طبقه فروبردند. دستمزد سال ٨٩ کارگران در ایران یک پنجم خط فقر اعلام شده از جانب همین باند و مراجع رسمی دولت سرمایه داران است. نتیجه این تعرض جز فقر و محرومیت٬ کار

امروز از جانب بخش وسیعی از چپ بورژاوئی ایران٬ همه چیز با محک و ترازوی "انقلاب" آنها ارزیابی میشود. خوب و بد٬ مثبت و منفی٬ کارگری و غیر کارگری٬ کمونیستی و ضد کمونیستی٬ انسانی و غیر انسانی٬ همگی بستگی به درجه نزدیکی به "انقلاب" سبز سنجیده میشود. ظاهرا یکی از مسائلی که مورد بی مهری جدی طرفداران "انقلاب سبز" قرار گرفته است٬ "منشور مطالبات حداقلی کارگران ایران" است که به مناسبت سی و یکمین سالروز انقلاب ٥٧ به امضای سندیکای کارگران شرکت واحد٬ سندیکای کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت تپه٬ اتحادیه آزاد کارگران ایران و