اعتراضات این دوره مردم زحمتکش در ایران، چیزی که به نام "شورش گرسنگان" مشهور شد، کل فضای سیاست ایران را دگر گون کرد. خیزش مردم زحمتکش اعلام پایان یک دوره و شروع دوره جدیدی از مبارزات آزادیخواهانه در ایران است و توازن قوای جدیدی را عملا به بورژوازی ایران و جمهوری اسلامی تحمیل کرد. این دوره جدید، هم برای طبقه حاکم و دولت و سخنگویان مختلف آن، هم برای کل اپوزیسیون جمهوری اسلامی، هم برای مردم ایران و خصوصا طبقه کارگر و کل استثمارشدگان و برای ما کمونیستها وظایف و پراتیک جدیدی را میطلبد. در این نوشته تلاش میکنم به این تحولات و تاثیران آن، به دوره جدید و خصوصیات آن، مصافهایی که در مقابل ماست، و موقعیت کنونی اپوزیسیون جمهوری اسلامی و جایگاه کمونیستها، به چگونگی تضمین پیروزی خیزش عدالتخواهانه محرومان و سیر آتی تحولات و به نقش و جایگاه کمونیستها در این دوره بپردازم.

گفتگوی رادیو نینا با خالد حاج محمدی

 آسو فتوحی: برنامه امشب ما به اشغالگری و حمله نظامی دولت ترکیه تحت نام عملیان نظامی شاخه زیتون به عفرین در سوریه اختصاص دارد که حتما و یقینأ در مورد آن خوانده یا شنیده اید.

امشب، خالد حاج محمدی دبیر کمیته رهبری حزب حکمتیست(خط رسمی) را دعوت کرده ایم تا به ابعاد این مسئله بپردازیم و از ایشان سوالاتی را مطرح کنیم.

برای برای شروع؛ رادیو نینا و شنوندگانش مایل هستیم بدانیم که شما این اوضاع را چطور می بینید و ماجرا چیست؟ دلیل حمله ترکیه به عفرین چیست و به نظر شما چه عاملی چنین حمله ای را برای ترکیه ضروری کرده است؟

حکمتیست می پرسد؛

 حکمتیست: اکنون و با اعتراضات وسیع این دوره و مخاطراتی که برای جمهوری اسلامی فراهم شد، بار دیگر روحیه وحدت طلبی و نزدیکی نیروهای اپوزیسیون علیه جمهوری اسلامی و اهمیت انگشت گذاشتن بر اشتراکات به جای اختلافات، رشد کرده است. همزمان در میان نیروهای موسوم به چپ نیز اهمیت نزدیکی و تشکیل قطب چپ و همکاری و اتحاد و نزدیکی دامن زده شده است. در همین راستا و بدنبال اعتراضات این دوره بخشی از این نیروها همکاری هایی را شروع کرده و ظاهرا جواب مثبت به این وحدت طلبی میدهند. سوال این است که حزب حکمتیست کجای این ماجرا قرار دارد؟ آیا فکر نمیکنید که نزدیکی و همکاری اپوزیسیون جمهوری اسلامی امروز یک ضرورت است؟ از ما سوال میشود که چرا حزب حکمتیست با نیروهای چپ همکاری و رابطه نزدیک نمیگیرد و چرا قطبی چپ تشکیل نمیدهید؟

با عروج موج اعتراضات عدالتخواهانه مردم ایران علیه استثمار و بردگی، با گسترش فوری این اعتراضات به همه شهرهای بزرگ و کوچک، به دانشگاهها و...، و زمانی که همه احساس کردند، شورش گرسنگان به تهدیدی جدی برای جمهوری اسلامی تبدیل شده است، زمانی که حاکمین بر ایران سراسیمه شده و ترس و نگرانی سراپایشان را فرا گرفت، ناگهان دونالد ترامپ رئیس جمهور امریکا و مایک پنس معاون او و تیم همراهشان، کفش و کلا کرده و لباس "دفاع" از مردم ایران را به تن کردند. آنها در کمال وقاحت و فرصت طلبی سعی کردند، تخاصمات تاکنونی خود با جمهوری اسلامی را با پرچم "دفاع از حقوق" مردم ایران تزئین کنند. اعلام کردند که جوانان ایران روی "پشتیبانی" امریکا حساب کند. ...

مصاحبه رادیو نینا با خالد حاج محمدی

 هیمن خاکی: به مناسبت روز دانشجو، امسال بار دیگر دانشگاهها تریبون رساندن صدای محکم اعتراض میلیونی شهرندان در ایران بود! تریبون سراسری اعتراض به بی حقوقی مطلق طبقه کارگر، به ستم و محرومیت مطلق شهروندان در مناطق دورافتاده تر، به فقر و بی افقی دانشجوی محروم، به خصوصی شدن و پولی شدن امکان دسترسی به آموزش و نیازهای اولیه زندگی، به فساد افسارگسیخته حاکمیت، و به تبعیض و تحقیر تعمیم یافته جنسیتی بود! از این تریبون علاوه بر این کیفرخواست قربانیان چهاردهه حاکمیت نیز به میان آمد! از این رو می خواهم سوال اول را اینگونه مطرح کنم. ارزیابی شما از اعتراضات امسال دانشجویان در ١٦ آذر و تفاوت امسال با سالهای قبل در چه چیز بود و در کل ارزیابی شما از اعتراضات امسال که اتفاق افتاد چیست؟