١٦ آذر ٩٢ پایان یافت. ١٦ آذر مناسبتی شد که روسای جمهوری اسلامی بر خلاف دوره های قبل٬ بدون ممانعت جدی نسل جوان در بخش زیادی از دانشگاههای اصلی ایران ظاهر شوند و دانشجویان و جامعه را از صحن دانشگاه مورد خطاب قرار دهند. امسال حسن روحانی بر خلاف هم کیشان پیشین خود٬ بدون هو کردن و اعلام انزجار٬ علاوه بر حمایت انجمنهای اسلامی و دانشجویان تحکیم وحدت٬ با استقبال نسلی از ناسیونالیستها٬ دانشجویان لیبرال٬ طیفی از روشنفکران "دمکرات و دگر اندیش" وارد صحنه دانشگاه شد.

کنگره ملی کرد و توقعات کومه له از این کنگره٬ انتقاداتی را در میان طیفی از مخالفین سیاست کومه له دامن زده است و همزمان مباحثاتی را در میان فعالین کومه له و مدافعان کنگره ملی کرد برانگیخته است. این ماجرا سوالاتی را که ظاهرا از جانب کمونیستها جواب گرفته بودند را دوباره زنده کرده است. من در نوشته قبلی خود ( "کنگره ملی کرد" حقایق و توهمات٬ کومه له و سیاست آن) به اهداف این کنگره٬ شرایطی که چنین کنگره ای را ممکن کرده است٬ نیروهای دخیل در آن و همزمان به سیاست کومه له پرداختم. این جا اساسا به توجیهات کومه له در دفاع از این کنگره و امیدهای این جریان به آن و به سوالاتی که در خصوص هدف کومه له از شرکت در این کنگره وجود دارد میپردازم.

مصاحبه با خالد حاج محمدی

کمونیست: اخیرا جنبشی تحت عنوان ״جنبش مدنی ضد تحریم״ اساسا از داخل ایران راه افتاده است. این تحرک پشتیبانی طیفی را در خارج کشور به همراه داشته. نامه های جداگانه ای برای اوباما و یان کی مون و با خواست متوقف کردن تحریمها ارسال شده. سوال این است که این تحرک اساسا چه است و چرا امروز راه افتاده است. آیا رابطه ای میان این تحرک و انتخاب روحانی وجود دارد.

خالد حاج محمدی: این تحرک با ارسال نامه ای از جانب ٥٥ زندان سیاسی از طیف اصلاح طلب و لیبرال به یان کی مون شروع شد. این تحرک را جمعی، بیش از٤٥٠ نفر از همین طیف در بیرون زندان، با نامه به اوباما ادامه دادند و سرانجام جمعی زیر نام ٣١ حزب و جریان

نکاتی بر دفاعیات صلاح مازوجی و محمد نبوی از کنگره ملی

اعضا رهبری کومه له بار دیگر در دفاع از "کنگره ملی" کرد و سیاست کومه له در قبال آن٬ در جواب به مخالفین خود دست به ساختن فضایی غبار آلود زده اند تا سیاست سازمان خود را توجیه کنند و گریبان خود را از فشار حقایق نجات دهند. اخیرا صلاح مازوجی در مصاحبه ای با تلویزیون شان در مورد دلایل کومه له برای شرکت در کنگره ملی و همزمان در جواب به منتقدین سیاست کومه له نکاتی بیان کرده است. همزمان محمد نبوی طی نوشته ای به نام "حل مساله کرد وچپ حاشیه ای" به نکاتی اشاره دارد که در این نوشته به آنهم خواهم پرداخت.

در حاشیه نامه اعضا هیئت مدیره هفت تپه

نامه هیئت مدیره کارگران نیشکرهفت تپه به ربیعی وزیر کار٬ حاوی نکات مهم و مطالبات بسیار برحقی است. در نامه اشاره شده است که: "ما خواستار بازگشت به وضعیت شغلی خود، پرداخت حقوق و بیمه این دورانی را که از کار اخراج بوده ایم، هستیم. ما همچنین خواستار آن هستیم که احکام قضائی صادره درباره ‍ی ما باطل اعلام گشته و از ما اعاده‍ی حیثیت شود"
چه از این مطالبات برحق تر و انسانی تر است؟ چه از این قابل دفاع تر است؟ فعالین هفت تپه مثل همه فعالین کارگری در سایر مراکز کار٬ عمیقا تنبیه شدند٬ و جرم آنها چیز جز تلاش برای اتحاد صفوف کارگرن جهت تامین یک زندگی شرافتمندانه نبود. و این درحقیقت