مصاحبه حکمتیست با خالد حاج محمدی

حکمتیست: هفتم اردیبهشت ماه امسال، بیانیه ای مشترک از جانب شش حزب و سازمان و گروه کردستان ایران که شامل کومه له، هر دو حزب دموکرات کردستان ایران، هر دو شاخه سازمان زحمتکشان و "سازمان خبات" است، امضا شده است. این جریانات خواستار تحریم انتخابات ریاست جمهوری در ایران شده اند. در مورد این حرکت بحثهایی در میان طیفی از فعالین سیاسی راه افتاده است. یک پای اصلی انتقادات وجود جریانی اسلامی مانند خبات و رفتن کومه له (سازمان کردستان حزب کمونیست ایران) پای اقدامی مشترک با این جریان است. همزمان بحثهایی مطرح اند مبنی بر اینکه عربستان به کمک بارزانی در تلاش است جبهه ای از اپوزیسیون کرد جمهوری اسلامی برای تداخل در کردستان ایران درست کند و این حرکت را هم در این چهارچوب بررسی میکنند...

مقدمه: بحث رفراندم و مسئله استقلال کردستان عراق از مدتی پیش توسط مسعود بارزانی برای چندمین بار و این بار در شرایط ویژه امروز عراق، طرح شده است. بدنبال طرح رفراندوم از جانب بارزانی و طی پروسه ای کوتاه احزاب اصلی ناسیونالیست کرد از حزب بارزانی تا اتحادیه میهنی و جریانات اسلامی بر سر آن توافق کرده اند. بدنبال این ماجرا بار دیگر مسئله آینده کردستان عراق به بحث روز رسانه ها و محافل سیاسی در کردستان تبدیل شده و عکس العملهای مختلفی را در سطح منطقه به همراه داشت.

ترامپ انزوا طلب، کسی که قبل از انتخابات بر رابطه دوستانه با روسیه، پایان دادن به تخاصمات جنگی و تاکید بر درون گرایی و کاهش بودجه نظامی، خروج از ناتو و... انگشت میگذاشت، امروز دست به ماشه هر روز در گوشه ای از جهان، به کمک میدیای حقوق بگیر و سرسپرده، بهانه ای میتراشد و قدرت نظامی آمریکا و توان تخریب و جنایت خود را به رخ بشریت میکشد.

مصاحبه کمونیست با خالد حاج محمدی

کمونیست: سال٩٥ را پشت سر میگذاریم، سال گذشته را برای مردم ایران چگونه ارزیابی میکنید. سال برجام بود، یا سال ورزش زنان ایران، سال اسکار فیلم ایران- یا سال بیکاری و اعتراض و طغیان علیه بیکاری، محیط زیست، یا سال تخاصم با عربستان یا سال کورش کبیر؟ در یک نمای زود گذر سال گذشته برای اکثریت مردم ایران چگونه سالی بود؟

خالد حاج محمدی: در سال گذشته اتفاقات زیادی افتاد و به این اعتبار هر آدمی میتواند لیستی طولانی از اتفاقات مثبت و منفی را کنار هم بگذارد و سال گذشته را سال این اتفاقات بنامد. این شاید مقداری ساده کردن مسئله باشد، زیرا که خود اتفاقات به تنهایی نمیتواند بیان روندهایی واقعی تر و پایه ای تری باشند که این اتفاقات بروزات لحظاتی از آن است و به تنهایی چیزی به ما نمیگویند.

بیش از ٥ ماه از جنگ در موصل میگذرد، جنگی که ٦٨ دولت به رهبری آمریکا و زیر نام ائتلاف علیه داعش در آن شرکت دارند. جنگی که بر اساس ادعای صاحبانش صد هزار نیرو لجستک همراه با مدرن ترن اسلحه های کشتار جمعی در آن بکار گرفته شده است. بیش از ٥ ماه است یک و نیم میلیون نفر از مردم موصل زیر بمباران وسیع نیروهای ائتلاف، ارتش عراق، حشد الشعبی، نیروی پیشمرگ اقلیم و همزمان حضور آدمکشان داعش، در انتظار مرگ در محاصره اند. ورود خبرنگاران مستقل به این منطقه ممنوع است، خبرگزاری های رسمی از هر نوع آماری در مورد تلفات انسانی و جنایاتی که شده است خوداری میکنند تا بتوانند این بربریت و کشتار را به نام مبارزه با داعش به جهانیان بفروشند.