پخش سریال "سرزمین کهن" از شبکه ٣ جمهوری اسلامی و اعتراضاتی که در تعدادی از شهرها به نام اعتراض به "توهین به بختیاری ها" راه افتاد٬ مباحثی در میان نیروهای سیاسی را بدنبال داشت. آنچه اینجا و در برخورد به این اتفاق مورد بحث من است٬ نقد یک دیدگاه در میان چپ ایران است که تاریخی به قدمت تاریخ خود این چپ را دارد و امروز حزب کمونیست کارگری ایران روشنتر از هر جریانی آنرا نمایندگی میکند. دیدگاهی که به بهانه مخالفتش با جمهوری اسلامی پشت هر تحرک ارتجاعی٬ ناسیونالیستی و حتی فاشیستی میرود و آنرا توجیه میکند.

مصاحبه کمونیست ماهانه با خالد حاج محمدی:

کمونیست: یکی از قرار های مصوب کنگره اضافه کردن پسوند خط رسمی به نام حزب کمونیست کارگری ایران- حکمتیست است. اولین سوال این است که چرا چنین تغییری لازم بود و چه ضرورتی برای این کار است ؟ و چرا از روز اول و بعد از رفتن تعدادی از اعضا و فعالین این حزب چنین کاری را نکردید؟
خالد حاج محمدی: این قرار همانطور که در متن آن آمده است اساسا برای جلوگیری از اغتشاشی است که فعالیت دو حزب با سیاستهای کاملا متفاوت در جامعه بوجود آورده است. تدقیق نام حزب برای پایان دادن به این اغتشاش است.

از تیر ماه سال جاری پروژه ای به نام "کنگره ملی کرد" متشکل از ٣٩ جریان ناسیونالیستی٬ قومی٬ اسلامی به دعوت مسعود بارزانی به نمایندگی از جلال طالبانی و عبدالله اوجلان فراخوان داده شد و در جریان است. مسعود بارزانی در اولین نشست٬ هدف از تشکیل این کنگره را پیام آشتی به دولتهای منطقه و مردم اعلام کرد. این پروژه از مدتی قبل و در میان اختلافات دولت اقلیم کردستان و شخص بارزانی با پ ک ک و دولتهای هم پیمانشان در منطقه فعلا کلید خورده است. در این مورد تا کنون نوشته های زیادی از جانب جریانات مختلف منتشر شده است.

محمود علوی وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی در نشستی با جمعی از بازرگانان و کارخانه داران آذربایجان شرقی در تبریز از وجود اندیشه های سوسیالیستی و نفرت از سرمایه داری انتقاد کرده است. بر اساس گزارش سرویس اقتصادی جام نیوز وزیر اطلاعات در این نشست گفته است: "اسلام برای سرمایه سقفی تعیین نکرده است" و در ادامه تاکید کرده است که دولت روحانی "خود را موظف به حمایت از سرمایه گذاران می داند".

قبلا نیز حسام الدین آشنا مشاور حسن روحانی در مصاحبه ای با نشریه اندیشه گفته است که "پروژه روحانی زدودن چپ زدگی از جامعه است".

درایت زیادی لازم نیست تا فهمید پیام دولت روحانی برای طبقه کارگر ایران چیست. جامعه ای که در آن کارگر متشکل از بدو تولد جمهوری اسلامی٬ با همه دولتهایی که به خود دیده است و برای همه شاخه های آن٬ از نوع بدخیم خمینی تا خوش خیم خاتمی٬ از جنبش سبز راه امید تا دولت "اعتدال" روحانی٬ یک پیام داشته اند٬ و آنهم اینکه جامعه ایران برای کارگر متحد دنیای ممنوعه است. بحث این نیست که تشکل مستقل کارگری شورا٬ سندیکا٬ اتحادیه و هر نوع نهاد کارگری ممنوع است٬ که همیشه ممنوع بوده اند. مسئله این است