هیچ جنبش سیاسی در طول تاریخ معاصر به اندازه جنبش ناسیونالیسم کرد٬ توسط احزاب و سازمانهای این جنبش به بی آیندگی محکوم و به سرگردانی کشیده نشده است و بر اساس تحولات سیاسی روز دچار چرخشهای بزرگ سیاسی نشده است. تاریخ چند دهه گذشته ناسیونالیسم کرد و احزاب سیاسی آن بیان معلق زدنهای احزاب و سازمانهای این جنبش٬ زیگزاگها و تناقضات عظیم و بزرگ هر روزه بر اساس تحولات سیاسی منطقه و صف بندی دولتها مرتجع بوده است. احزاب این جنبش درست مثل پاندولی میان دولتهای مرتجع عمل کرده٬ هر روز به یکی آویزان شده و هر روز تابعی از سیاست یکی از دول منطقه بوده اند. تقریبا تنها جنبش سیاسی دوره معاصر است که رهبری آن

بختیار پیرخضری: اعتصاب کارگران نورد صفا در ساوه، اعتراضات کارگران لوله سازی خوزستان و قطار شهری اهواز موضوع برنامه امشب ماست. به همین منظور گفتگویی با خالد حاج محمدی خواهیم داشت و این موضوعات را با ایشان در میان میگذاریم.
بیست و نه روز از اعتصاب کارگران نورد صفا در ساوه می گذرد. خواست کارگران پرداخت چهار ماه حقوق معوقه، پرداخت حق بیمه و سایر مزایا است. دیروز دوشنبه بیست و هشتم اردیبهشت مذاکرات کارگران با نمایندگان کارفرما و رؤسای محلی جمهوی اسلامی به نتیجه نرسیده بود. علاوه بر این کارگران لوله سازی خوزستان در اعتراض به عدم

٢٨ روز از اعتصاب کارگران نورد صفا در ساوه میگذرد و هنوز هیچ چشم انداز روشنی از آینده این اعتصاب بر حق کارگری نیست. کارگران نورد صفا علیرغم تهدیدهای مختلف کارفرما و حامیانش٬ به شیوه های مختلف تلاش کرده اند مدیریت این مرکز را متقاعد کنند تا حقوق پرداخت نشده و حق بیمه و... آنها را بپردازد و اما نه کار فرما و نه مقامات دولتی هیچ اقدامی در جهت جواب به مطالبات آنها انجام نداده اند. طبق اخبار سایت ایلنا مذاکرات امروز کارگران با مقامات ارشد این مرکز و مقامات محلی به نتیجه ای نرسید. طبق این خبر با شروع مذاکره دو تن از نمایندگان کارگران توسط مامورین اطلاعات دستگیر و از کارخانه خارج میشوند. کارگران در واکنش به این اقدام جلسه را ترک و ادامه مذاکره را منوط به

مقدمه:
ابراهیم علیزاده دبیر اول کومه له٬ در فروردین ماه ٬٩٤ سمیناری در مورد چگونگی تشکیل حزب کمونیست ایران برای دانشجویان علوم سیاسی دانشگاه سلیمانیه در کردستان عراق داشته است. آنچه مورد بحث نوشته من است پرداختن به سخنان علیزاده در این سمینار و حقایقی در مورد تشکیل حزب کمونیست ایران است که دبیر اول کومه له بر خلاف اسناد موجود آن تاریخ٬ به میل خود و به دور از هر نوع موازین ساده تاریخ نگاری و تعهد به حقیقت و امانتداری٬ آنهم در یک محیط آکادمیک و تحت نام علم، داستانی خود ساخته را

سوال: گره زدن اول مه به مبارزات سایر بخشهای جامعه مانند دانشجویان٬ معلمان٬ بازنشستگان٬ زنان ... چقدر میتواند این روز را و صف اعتراض کارگری در اول مه را تقویت کند؟ آیا تبدیل اول مه به مناسبتی برای یکی کردن این مبارزات گامی در جهت تقویت مبارزات آزادیخواهان در جامعه نیست؟ مهمترین مسائلی که فعالین و رهبران کارگری به این مناسبت امسال باید در نظر داشته باشند چه است؟
خالد حاج محمدي: بنظرم آرزوی هر کمونیست و کارگری باید باشد که بخشهای مختلف جامعه که خود را با طبقه کارگر به هر دلیل هم سرنوشت حس میکنند روز اول مه در صف