روزنامه کیهان در شماره ١٧ دیماه ١٣٩٠ خود یک بار دیگر در مورد کمونیسم مارکس٬ منصور حکمت٬ حزب حکمتیست٬ دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب و محافل کارگری و کمونیستی٬ با امضای "حسین حسینی" اظهار نظر کرده است. کیهان جمهوری اسلامی قبلا نیز در شماره های ٣٠ بهمن و ٢١ اسفند ١٣٨٩ و ٢٠ و ٢١ فروردین ١٣٩٠ ٬ در مورد شکل گیری محافل مارکسیستی در ایران٬ دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب و حزب حکمتیست مطالبی منتشر کرده بود. همه این مقالات جز یک مورد آن٬ به امضای "حسین حسینی" و زیر نام "بررسی شکل گیری محافل مارکسیستی"٬ به چاپ رسید. مطلب بی امضائی که احتمالا از تولیدات شریعتمداری بود ٬ در دفاع از "پژوهش های" "حسینی" و اساسا به حزب حکمتیست پرداخته بود. مطلب ٢١ فروردین ١٣٩٠ جناب "حسینی" قرار

بیش از سه دهه است جمهوری اسلامی بر مسند قدرت است. در این سه دهه علاوه بر اعتراض و مبارزه روزانه طبقه کارگر برای بهبودی در زندگی خود و دنیائی قابل تحمل٬ شاهد جدال انواع جنبشهای بورژوائی و اعتراض بخشهای مختلف سرمایه به نقش و سهم خود در قدرت و ثروت جامعه بوده ایم. جریانات مختلف بورژوائی از نوع قومی٬ ناسیونالیست و پرو غرب ٬ لیبرال و... هر کدام به نوعی تلاش کرده اند٬ با حفظ سیستم و با حفظ بردگی مزدی٬ وزن و قدرت خود را در مقابل حریفان خود بهبود بخشند و کل یا بخشی از قدرت را بدست آورند. در کل این پروسه جمهوری اسلامی و بخش حاکم بورژوازی ایران٬ حساسیت و تقابلهای خود را با سایر

هشست سال از کشتار کارگران خاتون آباد میگذرد. چهارم بهمن ١٣٨٢ ٬ صدها کارگر معدن مس خاتون آباد٬ همراه خانواده های خود و .. در شهرک بابک در اعتراض به اخراج ٢٠٠ نفر از کارگران٬ تجمع کردند. جمهوری اسلامی با نیروهای مسلح خود از زمین و هوا این تجمع را به گلوله بست. در این حمله جنایتکارانه پنج نفر به اسامی ریاحی٬ مهدوی٬ جاویدی٬ مومنی و پورامینی جان باختند و تعداد زیادی زخمی شدند.

جرم کارگران خاتون آباد٬ اعتراض به اخراج٬ درخواست کار و پرداخت حقوقهای معوقه خود بود. جواب سرمایه داران و حکومتشان کشتار کارگران بود. داستان کارگران خاتون آباد و تلاش مستمر آنها در اعتراض به سرمایه داران٬ بخشی از تلاش هر روزه طبقه ما در اعتراض

رضا شهابی عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد٬ ١٩ ماه است به جرم دفاع از حقوق کارگران٬ در زندان و در شرایط بلاتکلیفی بسر میبرد. اعتراضات تا کنونی خانواده و بستگان رضا شهابی٬ و تلاشهای کارگران در ایران و اعتراضات بین المللی برای آزادی او٬ از جانب جمهوری اسلامی بی جواب مانده است. وضع جسمی رضا شهابی تحت تاثیر همه فشارها و وضعیت زندان٬ وخیم گزارش شده است. رضا شهابی در اعتراض به این وضع از اول آذر ماه دست به اعتصاب غذا زده و خواهان تعیین تکلیف پرونده خود است. این شراط هم باعث نگرانی جدی خانواده و

شنبه ٢٩ اکتبر٬ ٢٩ کارگر در اعماق معدن زغال "هنگیان" در جنوب چین جان باختند و ٦ نفر دیگر به بیمارستان انتقال یافتند. مرگ آنان به عنوان اتفاقی عادی که در دنیای امروز به نام "سوانح کار" معرفی میشود٬ با بی تفاوتی دنیای "متمدن" و میدیای "بی طرف" روبرو شد. این جنایت نه سر تیتر روزنامه ای شد و نه خبر داغ خبرگزاریی و نه مورد بحث مجلس و دولتی قرار گرفت. مرگ این کارگران به عنوان بخشی عادی از هزینه ای که برای کار معادن باید پرداخت کرد٬ نگاه شد و از آن گذشتند. تا کنون حتی خبری از اعتراض و اعتصابی به این جنایت در خود چین و در میان طبقه ای که هر روز شاهد قربانیان بیشمار صفوف خود است نشدیم. این تاسف بار است اما گویای توازن